Erind Goçllari është 17 vjeç dhe prej tetë vitesh jeton pa nënën, së bashku me të atin, motrën dhe vëllanë, në kushte të vështira ekonomike. Familja mbahet vetëm me një pagesë invaliditeti, pasi babai nuk mund të punojë. Në këtë situatë, adoleshenti është përballur me një gjobë prej 5 milionë lekësh të vjetër të vendosur nga Policia, për pjesëmarrjen dhe aktet e pretenduara të dhunës në protestën e 7 nëntorit, sipas një shkrimi të botuar nga BoldNews.al.
Gjoba, e cila në lekë të rinj llogaritet 500 mijë, i është komunikuar familjes në një moment kur ajo nuk ka as kushte për një banesë dinjitoze, thekson shkrimi. Rasti ka nxitur një debat mbi mënyrën se si shteti trajton të miturit në situata të tilla dhe mbi proporcionalitetin e masave ndëshkimore ndaj tyre.
BoldNews.al e paraqet historinë si një rast që nxjerr në pah mënyrën se si institucionet i qasen varfërisë dhe mbrojtjes së fëmijëve. Sipas shkrimit, në një vend normal historia e Erindit do të kishte vënë në lëvizje shërbimet sociale, bashkinë dhe institucionet e mbrojtjes së fëmijëve, të cilat do t’i kishin trokitur në derë për të pyetur se çfarë i mungon dhe si mund t’i sigurohet e ardhmja.
Në vend të kësaj, në derën e tij ka mbërritur shteti me faturën e gjobës, shkruan mediumi. Artikulli pranon se varfëria nuk shërben si imunitet ndaj ligjit dhe se, nëse një i mitur ka kryer shkelje, ajo duhet hetuar e trajtuar sipas rregullave, duke marrë parasysh moshën dhe proporcionalitetin.
Por ai shtron pyetjen pse shteti e ka shumë më të lehtë të ndëshkojë një fëmijë sesa ta mbrojë. ## Krahasimi me dosjet e abuzimeve me miliona euro Në shkrim theksohet se në gjykatat shqiptare shqyrtohen dosje ku zyrtarë akuzohen për abuzime me miliona euro dhe askush nuk ka paguar ende asnjë qindarkë.
Ndërkohë, ndaj një 17-vjeçari në mjerim, Policia arrin të llogarisë me përpikëri maksimale një gjobë prej 500 mijë lekësh të rinj. BoldNews.al pyet nëse Policia e Shtetit tregon të njëjtin zell për të kapur trafikantët, për të goditur pasuritë kriminale dhe për të çuar para drejtësisë ata që vjedhin miliona.
Po ashtu, mediumi shtron pyetjen nëse Policia është po kaq e pamëshirshme kur përballë ka njerëz me pushtet dhe para. Shkrimi vëren gjithashtu se pas shpërblimeve për efektivët që përballen me protestuesit, të financuara nga taksat e qytetarëve, vijnë gjobat për vetë protestuesit.
Sipas tij, njëra dorë e shtetit shpërblen, tjetra ndëshkon, dhe të dyja duket se i kanë sytë dhe duart vetëm në xhepat e qytetarëve. ## Solidariteti qytetar dhe mbi 100 mijë euro për një shtëpi Përveç anës së hidhur, historia e Erindit ka edhe një anë tjetër, atë frymëzuese, sipas shkrimit.
Brenda pak orësh, shqiptarët u bashkuan dhe mblodhën mbi 100 mijë euro për t’i ndërtuar një shtëpi, falë nismës së gazetarit Osman Stafa në GoFundMe dhe kujdesit të tij për rikonstruksionin. Njerëz të zakonshëm, që nuk e njihnin fare Erindin, vendosën të ndihmojnë menjëherë, thekson BoldNews.al.
Megjithatë, mediumi vlerëson se kjo histori nuk mund të mbyllet thjesht me suksesin e një fushate bamirësie. Ajo duhet të nisë me një llogaridhënie nga institucionet, shton ai, duke pyetur sa Erindë të tjerë jetojnë sot në harresë, pa u bëjnë kurrë lajm dhe pa pasur fatin e një ndihme të organizuar qytetare.
Sipas shkrimit, po të interesohej shteti për jetën e këtyre të rinjve me të njëjtin zell që tregon për t’i gjobitur, ndoshta do të kuptonte më mirë edhe arsyet e vërteta që i nxjerrin në protestë. ## Gjoba mbetet e hapur Rasti i Erindit, sipas BoldNews.al, na kujton se solidariteti qytetar bën mrekulli, por ai nuk mund dhe nuk duhet të zëvendësojë kurrë përgjegjësinë e shtetit.
Mediumi e cilëson gjobën ndaj këtij adoleshenti si turpin e të gjithëve. Pyetja që mbetet pezull, sipas shkrimit, është si ka mundësi që institucionet e gjetën kaq shpejt për ta gjobitur, por nuk e kishin gjetur kurrë më parë për ta ndihmuar. Në material nuk jepen detaje të tjera mbi procedurat ligjore që mund të kenë nisur pas gjobës, as mbi qëndrimin zyrtar të Policisë apo të institucioneve të tjera për rastin.
Nuk bëhet e ditur as nëse gjoba është paguar apo nëse familja ka nisur ndonjë ankim. Historia e Erindit mbetet një rast që lidh varfërinë, përgjegjësinë institucionale dhe reagimin e shoqërisë civile, në një moment kur protesta e 7 nëntorit vazhdon të ketë pasoja për pjesëmarrësit.
