Gjykata Evropiane e të Drejtave të Njeriut ka shpallur përgjegjëse Zvicrën për përdorim joproporcional të forcës nga policia gjatë një arrestimi në Gjenevë, në vitin 2018. Si pasojë e këtij vendimi, shteti zviceran detyrohet t’i paguajë ankuesit afro 10 mijë franga dëmshpërblim. Ai duhet të mbulojë edhe shpenzimet e tij ligjore.
GJEDNJ dënon Zvicrën për këtë rast, tetë vjet pas ngjarjes që e nxiti atë. Vendimi u bë i njohur të enjten dhe lidhet me rastin e një banori të Gjenevës me probleme të shëndetit mendor, i cili u përball me policinë gjatë një kontrolli në vitin 2018, shkruan BoldNews.al, transmeton Telegraf Albania.
Rasti lidhet me një banor të Gjenevës që kishte probleme të shëndetit mendor dhe u përball me policinë gjatë një kontrolli tetë vite më parë. Sipas dëshmisë së tij, efektivët e kishin goditur me grushte në fytyrë, e kishin nxjerrë me forcë nga automjeti dhe kishin vijuar ta rrihnin edhe pasi e kishin vënë nën kontroll.
Policia i mohoi këto pretendime, duke deklaruar se nuk kishte ushtruar dhunë ndaj tij pasi e kishte prangosur. Pavarësisht se burri u dënua më vonë për sulm ndaj punonjësve të policisë, ai ndoqi edhe rrugën ligjore kundër efektivëve për mënyrën se si ishte trajtuar gjatë arrestimit.
Hetimi i Inspektoratit të Policisë së Gjenevës (IGS) kishte arritur në përfundimin se ndërhyrja ishte e justifikuar, duke marrë parasysh rezistencën e të arrestuarit. Edhe gjykatat vendore, përfshirë Gjykatën Supreme Federale, kishin mbështetur vlerësimin se forca e përdorur ishte proporcionale.
Por Strasburgu nuk ndau të njëjtin qëndrim. GJEDNJ konstatoi shkelje të nenit 3 të Konventës Evropiane për të Drejtat e Njeriut, i cili ndalon torturën dhe trajtimin çnjerëzor ose degradues. Gjykata vuri në dukje gjithashtu mangësitë në hetimin e zhvilluar nga autoritetet zvicerane pas incidentit.
Avokatja e ankuesit, Dina Bazarbachi, e cilësoi vendimin si një fitore të plotë. Ajo theksoi se pas tetë vitesh drejtësia evropiane njohu pretendimet që institucionet e Gjenevës nuk i kishin pranuar. Ajo kërkoi gjithashtu krijimin e një mekanizmi të pavarur për hetimin e rasteve të dhunës policore, në mënyrë që raste të tilla të mos shqyrtohen vetëm nga struktura që lidhen me vetë policinë.
Vendimi përbën një kthesë për një çështje që kishte kaluar nëpër të gjitha shkallët e drejtësisë zvicerane pa i dhënë të drejtë ankuesit. ## Kundërshtimi mes Gjenevës dhe Strasburgut Ndërsa institucionet e Gjenevës dhe Gjykata Supreme Federale kishin vlerësuar se forca e përdorur ishte në përpjesëtim me rrethanat, GJEDNJ arriti në përfundimin e kundërt.
Ajo e cilësoi trajtimin e burrit si shkelje të Konventës. Përveç konstatimit të shkeljes, gjykata ndali edhe në mënyrën se si autoritetet zvicerane e hetuan incidentin pasi ai ndodhi. Sipas vendimit, hetimi nuk plotësoi standardet e kërkuara, çka përbën një mangësi të veçantë që u mor në konsideratë nga Strasburgu.
Ankuesi kishte kërkuar drejtësi për trajtimin gjatë arrestimit edhe pse ishte dënuar më parë për sulm ndaj punonjësve të policisë. Tani gjykata i dha të drejtë në pretendimet e tij kryesore. Dënimi financiar prej afro 10 mijë frangash, së bashku me mbulimin e shpenzimeve ligjore, përbën pasojën e drejtpërdrejtë të vendimit për shtetin zviceran.
Avokatja Bazarbachi e përshkroi vendimin si një fitore të plotë. Ajo theksoi se drejtësia evropiane njohu pas tetë vitesh atë që institucionet e Gjenevës nuk e kishin pranuar. Kërkesa e saj për një mekanizëm të pavarur hetimor synon të sigurojë që raste të tilla të mos shqyrtohen vetëm nga struktura të lidhura me vetë policinë.
Rasti nxjerr në pah tensionin mes vlerësimit të autoriteteve vendore dhe standardeve të Gjykatës së Strasburgut për trajtimin e personave nën kontroll policor. Vendimi përfundon një rrugëtim ligjor tetëvjeçar dhe lë të hapur diskutimin mbi mënyrën se si hetimet e brendshme policore trajtojnë pretendimet për përdorim të tepruar të forcës.
